Kalkulator objętości puli swobodnej

Wybierz opcję Imperial (stopy) lub Metryczny (metry) u góry kalkulatora. Tryb imperialny jako główny wynik wyświetla galony amerykańskie; Tryb metryczny pokazuje najpierw litry.

Wyniki pojawiają się natychmiast w galonach, litrach i stopach sześciennych. Plakietka dokładności pokazuje zakres precyzji aktywnego poziomu — użyj tej objętości do dozowania chemikaliów, szacowania czasu napełniania lub doboru grzejnika i pompy.

Konstruktorzy basenów podają wymiary basenu o dowolnym kształcie jako prostokąt ograniczający — rzeczywista objętość wody jest zawsze o 15–45% mniejsza, ponieważ zakrzywione krawędzie pozostawiają niewypełnione rogi.

Objętość basenu o dowolnym kształcie to całkowita ilość wody, jaką mieści basen po napełnieniu do normalnej linii wody. Wyrażana jest w galonach amerykańskich, litrach lub stopach sześciennych i służy jako pojedyncza liczba potrzebna do dozowania środków chemicznych, szacowania czasu napełniania, doboru grzejnika i obliczeń obrotów pompy.

Ponieważ każdy basen o dowolnym kształcie ma unikalny, nieregularny zarys — krzywizny, zatoczki, półwyspy i nie ma dwóch identycznych kształtów — objętości nie można obliczyć za pomocą jednego wzoru na dokładną geometrię, tak jak robi to basen prostokątny lub okrągły. Zamiast tego objętość basenu o dowolnym kształcie szacuje się na podstawie prostokąta ograniczającego pomniejszonego o współczynnik zwartości lub oblicza się dokładniej na podstawie znanej powierzchni pomnożonej przez średnią głębokość.

Prostokąty, koła, owale i inne regularne kształty mają wzory na dokładne pola — π × r² dla koła, L × W dla prostokąta. Basen o dowolnym kształcie nie pasuje do żadnego standardowego kształtu geometrycznego, dlatego nie ma jednej formuły, która ma zastosowanie do wszystkich kształtów o dowolnym kształcie.

Konstruktorzy basenów zazwyczaj podają wymiary basenu o dowolnym kształcie jako prostokąt ograniczający — najmniejszy prostokąt całkowicie otaczający basen. Rzeczywista powierzchnia wody zajmuje tylko część tego prostokąta. Stopień wypełnienia prostokąta zależy od tego, jak zwarty lub nieregularny jest kontur basenu.

Współczynnik zwartości to praktyczny sposób na wypełnienie luki. Współczynnik 0,75 oznacza, że ​​powierzchnia wody w basenie wypełnia w przybliżeniu 75% prostokąta ograniczającego, z czego 25% jest tracone na zakrzywione krawędzie i niewypełnione rogi. Wybór współczynnika odpowiadającego zarysowi basenu – od 0,85 dla kształtów prawie owalnych do 0,55 dla kształtów bardzo nieregularnych – zawęża szacunki.

Jeśli znasz rzeczywistą powierzchnię wody w basenie, oszacowanie ramki ograniczającej nie jest konieczne. Pomnóż powierzchnię przez średnią głębokość bezpośrednio, aby uzyskać wynik z dokładnością do ±2–5%. Źródła znanej powierzchni obejmują:

Metoda znanego pola powierzchni omija wszelkie domysły dotyczące zwartości i jest zalecaną ścieżką, gdy tylko dane są dostępne.

Baseny o dowolnym kształcie nie mają ustalonego wzoru geometrycznego, ponieważ każdy kształt jest inny. Przyjętą metodą branżową jest podejście prostokąta ograniczającego: pomnóż najdłuższą długość basenu przez jego najszerszą szerokość, aby uzyskać obszar ograniczający, a następnie zmniejsz ten obszar o współczynnik zwartości reprezentujący ułamek faktycznie wypełniony wodą. To samo podejście dotyczy basenów lagunowych i innych nieregularnych kształtów, takich jak baseny nerkowe.

Wynik dla poziomu 2 jest o 1059 galonów (4010 l) niższy niż dla poziomu 1, ponieważ typowy basen o dowolnym kształcie wypełnia około 75% prostokąta ograniczającego, czyli nieco mniej niż przybliżenie owalu π/4 (78,5%). Basen ten mieści wystarczającą ilość wody, aby wymagać około 4,5 galona (17 l) ciekłego chloru na wstępne leczenie przy standardowej dawce 2 ppm.

Kalkulator oferuje trzy poziomy. Poziom 1 wykorzystuje π/4 ≈ 0,785 jako ogólne przybliżenie owalne (dokładność ±15–25%). Poziom 2 umożliwia wybranie współczynnika zwartości — Bardzo kompaktowy (0,85), Typowy o dowolnym kształcie (0,75), Złożony o dowolnym kształcie (0,65) lub Bardzo nieregularny (0,55) — zawężający dokładność do ±10–15%. Poziom 3 całkowicie omija metodę ramki granicznej, akceptując znaną powierzchnię z planów konstruktora lub pomiarów satelitarnych, osiągając dokładność ± 2–5%.

Zawsze wprowadzaj wszystkie wymiary w tym samym systemie jednostek. Mieszanie stóp na długość z metrami na głębokość daje błędny wynik.

A 40 × 20 ft freeform pool with a shallow end of 3.5 ft and deep end of 6.5 ft.

Wynik dla poziomu 2 jest o 1059 galonów (4010 l) niższy niż dla poziomu 1, ponieważ typowy basen o dowolnym kształcie wypełnia około 75% prostokąta ograniczającego, czyli nieco mniej niż przybliżenie owalu π/4 (78,5%). Basen ten mieści wystarczającą ilość wody, aby wymagać około 4,5 galona (17 l) ciekłego chloru na wstępne leczenie przy standardowej dawce 2 ppm.

Najdłuższa długość (L) to pełna odległość w linii prostej od jednego skrajnego końca basenu o dowolnym kształcie do drugiego — od końca do końca. Rozciągnij taśmę nad powierzchnią wody, a nie wzdłuż zakrzywionej krawędzi. Najczęstszym błędem pomiaru swobodnego jest podążanie za zakrzywioną krawędzią basenu, co zwiększa jego długość o 10–20% i znacznie zawyża objętość.

Najszersza szerokość (W) jest mierzona prostopadle do linii długości w najszerszym miejscu basenu. Tworzy to drugi wymiar prostokąta ograniczającego. W basenie o nierównym kształcie najszerszy punkt może nie znajdować się na środku — przesuwaj taśmę wzdłuż jej długości, aż znajdziesz maksymalną rozpiętość prostopadłą.

Plany konstruktorów zazwyczaj przedstawiają prostokąt ograniczający jako ogólny wymiar basenu. Powierzchnia wody w basenie jest zawsze mniejsza od tego prostokąta ze względu na krzywizny, zatoczki i nieregularne krawędzie. Typowa pula o dowolnym kształcie zajmuje około 75% obszaru prostokąta ograniczającego.

Średnia głębokość = (płytki koniec + głęboki koniec) ÷ 2. Przykład: (3,5 + 6,5) ÷ 2 = 5,0 stóp. Zmierz głębokość od linii wodnej prosto do dna basenu o dowolnym kształcie, a nie wzdłuż pochyłego dna lub zakrzywionej ściany.

Baseny o dowolnym kształcie prawie zawsze mają zmienną głębokość i stopniowe nachylenie od płytkiego do głębokiego. Średnia dwupunktowa przybliża całkowitą objętość wody w zakresie ± 3% dla stopniowanych zboczy. W przypadku basenu o dowolnym kształcie i nietypowym profilu podłogi – np. płaskiej półki ostro opadającej w głęboką sekcję – dokonaj pomiaru w 3 lub 4 punktach na całej długości i uśrednij wszystkie odczyty, aby uzyskać dokładniejsze szacunki.

Poniższa tabela przedstawia objętość puli o dowolnym kształcie w 8 standardowych rozmiarach prostokąta ograniczającego. Wszystkie rzędy wykorzystują średnią głębokość 5,0 stóp (płytka 3,5 stopy + głębokość 6,5 stopy) i współczynnik kształtu Typical Freeform wynoszący 0,75.

Obliczono na podstawie objętości (ft³) = dł. × szer. × średnia głębokość × współczynnik kształtu. Współczynnik kształtu 0,75 = typowy basen o dowolnym kształcie (około 75% prostokąta ograniczającego). 1 stopa sześcienna = 7,48052 galonów amerykańskich = 28,3168 l. Średnia głębokość = 5,0 stóp (płytka 3,5 stopy + głębokość 6,5 stopy) ÷ 2. Użyj kalkulatora, aby wprowadzić własny współczynnik kształtu, aby uzyskać większą dokładność.

Większość basenów mieszkalnych o dowolnym kształcie ma wymiary od 25 × 15 stóp do 50 × 25 stóp (prostokąt ograniczający) i mieści 10 000–35 000 galonów (38 000–133 000 l). Basen na mniejszym końcu wymaga zauważalnie mniej środków chemicznych na zabieg — sprawdź odniesienia do objętość basenu według rozmiaru, aby porównać wszystkie kształty. Skorzystaj z powyższego kalkulatora, aby wprowadzić własny współczynnik głębokości i zwartości, aby uzyskać wynik dopasowany do konkretnej puli o dowolnym kształcie.

Dokładność jest decydującym wyzwaniem w przypadku swobodnego szacowania objętości puli. standardowy wzór geometryczny sprawdza się w przypadku prostokątów i owali, ponieważ obliczenia są dokładne. Baseny o dowolnym kształcie nie mają standardowej geometrii — każdy basen ma inny kontur, inne krzywe i różne proporcje wypełnionej i niewypełnionej przestrzeni w obrębie prostokąta ograniczającego.

Poziom 1 (szybkie oszacowanie) wykorzystuje π/4 ≈ 0,785 jako ogólny współczynnik owalności i daje wyniki z dokładnością do ±15–25%. Zakłada się, że dowolny kształt jest w przybliżeniu eliptyczny, co stanowi punkt wyjścia, ale w przypadku basenów z głębokimi zatoczkami lub wąskimi półwyspami może spowodować przeszacowanie lub niedoszacowanie o tysiące galonów.

Poziom 2 (zwartość kształtu) zawęża dokładność do ±10–15%, umożliwiając wybranie współczynnika odpowiadającego zwartości lub nieregularności kształtu basenu. Bardzo kompaktowy (0,85) pasuje do prawie owalnych basenów o dowolnym kształcie. Typowy kształt dowolny (0,75) obejmuje większość basenów mieszkalnych. Złożone o dowolnym kształcie (0,65) i bardzo nieregularne (0,55) pasują do basenów z wieloma wycięciami, zatoczkami lub wąskimi kanałami.

Poziom 3 (znana powierzchnia) zapewnia dokładność ±2–5% poprzez całkowite pominięcie szacunków w ramce ograniczającej. Wprowadź dokładną powierzchnię wody basenu z planów konstruktora, rysunku CAD lub narzędzia do pomiarów satelitarnych, takiego jak pomiar powierzchni Google Earth. Następnie kalkulator mnoży pole powierzchni przez średnią głębokość – pozostała niepewność ±2–5% wynika jedynie z dokładności pomiaru głębokości.

W przypadku dozowania chemikaliów dokładność objętości ma bezpośrednie znaczenie. Błąd ±10% w przypadku basenu o dowolnym kształcie o pojemności 22 000 galonów (83 300 l) oznacza dozowanie dla 19 800 lub 24 200 galonów – co daje rozrzut wynoszący 4400 galonów (16 656 l). Przy standardowej dawce chloru wynoszącej 2 ppm błąd ten przekłada się na około 0,7 uncji ciekłego chloru powyżej lub poniżej wartości docelowej. W całym sezonie cotygodniowych zabiegów skumulowany błąd sumuje się.

Jeśli twórca basenu o dowolnym kształcie zapewnił pomiar powierzchni na etapie budowy, użyj poziomu 3 do wszystkich obliczeń chemicznych i sprzętu. Jeśli nie, poziom 2 ze współczynnikiem 0,75 zapewnia wykonalne oszacowanie dla większości basenów mieszkalnych o dowolnym kształcie.

Dozowanie środków chemicznych. Chlor, regulatory pH i środki przeciw glonom dozuje się na galon lub litr. Błąd objętości wynoszący 15% w basenie o dowolnym kształcie o pojemności 22 000 galonów (83 300 l) oznacza dodanie środków chemicznych do 18 700 lub 25 300 galonów — wystarczającej do pozostawienia basenu w stanie niedostatecznie odkażonym lub spowodowania podrażnienia skóry i oczu w wyniku nadmiernej pielęgnacji.

Planowanie czasu napełniania. Standardowy wąż ogrodowy dostarcza około 500 galonów (1900 l) na godzinę. Błąd objętości 3000 galonów przesuwa oczekiwany czas napełniania o około 6 godzin — różnica między zakończeniem przed zmrokiem a uruchomieniem węża przez noc.

Dobór grzejników. Grzejniki basenowe są oceniane według wydajności w BTU na godzinę. Grzejnik o pojemności 18 000 galonów będzie potrzebował znacznie więcej czasu, aby podnieść temperaturę basenu, który faktycznie mieści 22 000 galonów, wydłużając czas każdego cyklu grzewczego i zwiększając koszty energii.

Pompa i prędkość obrotowa. Pompy basenowe powinny pompować pełną objętość co najmniej raz na 8–12 godzin. Jeżeli objętość zostanie zaniżona o 20%, pompa może nie wykonać pełnego obrotu w docelowym oknie, zmniejszając filtrację i przejrzystość wody.

Unikanie nadmiernego lub niedostatecznego leczenia. Niedostateczne dawkowanie prowadzi do wzrostu glonów, mętnej wody i późniejszych wyższych kosztów środków chemicznych. Nadmierne dozowanie powoduje marnowanie produktu i może uszkodzić powierzchnię basenu. Dokładna wartość objętości zapobiega od początku obydwom problemom.

1. Podążanie za zakrzywioną krawędzią zamiast pomiaru linii prostej. Najczęstszy błąd pomiaru basenu o dowolnym kształcie. Taśma powinna rozciągać się w linii prostej od jednego końca do drugiego – od końca do końca – a nie wzdłuż zakrzywionego obwodu basenu. Podążanie za krawędzią zwiększa długość o 10–20% i zawyża objętość o tysiące galonów.

2. Zmierzono niewłaściwą szerokość. Szerokość musi odpowiadać najszerszemu rozpiętości prostopadłej w poprzek basenu, a nie najwęższej szyi lub wygodnemu pomiarowi na środku. Przesuwaj taśmę wzdłuż jej długości, aż znajdziesz maksymalną odległość prostopadłą.

3. Używamy „typowego 0,75” dla każdego basenu o dowolnym kształcie. Prawie owalny basen wypełnia około 85% prostokąta ograniczającego, podczas gdy basen z głębokimi zatoczkami i półwyspami może wypełnić tylko 55–65%. Domyślne wybranie wartości 0,75 może spowodować przeszacowanie lub niedoszacowanie objętości o 10–15%, jeśli kształt nie pasuje do typowego swobodnego konturu.

4. Mieszanie stóp i metrów. Wpisanie długości w stopach i głębokości w metrach — lub odwrotnie — daje wynik zaburzony około 3-krotnie. Wybierz w kalkulatorze jeden układ jednostek i użyj go do każdego wejścia.

5. Podanie wysokości ściany zamiast rzeczywistej głębokości wody. Ściany basenu wystają ponad linię wody. Zmierz głębokość od linii wody do dna basenu, a nie od góry zwieńczenia lub czapki ściennej. Wysokość ściany zawyża głębokość o 4–8 cali (10–20 cm) w większości basenów o swobodnym kształcie.

6. Zakładając, że podane wymiary wykonawcy są równe rzeczywistej powierzchni wody. Plany konstruktora pokazują prostokąt ograniczający. Powierzchnia wody jest zawsze mniejsza, ponieważ swobodny kontur zakrzywia się do wewnątrz w rogach. Użyj danych wejściowych o znanej powierzchni (poziom 3), jeśli plany obejmują pomiar rzeczywistej powierzchni.